بچه که بودم همیشه وقتی اسم «دشمن» می شنیدم تعریفم از این کلمه این بود که حتما باید یک کشور و یک ملیت دیگه علیه یک کشور و یک ملیت بلند بشه و در آن زمانه که می شه گفت "دشمن" در کمینه ! مثل جنگ ایران و عراق که در زمان بچگیم فقط از این جنگ معنی دشمنو فهمیده بودم اما نمی دونستم سیاست چیه و دلیل این جنگ چیه ؟
اما بگذریم از این مطلب آخه از اصل ماجرا یعنی معنی کلمه «دشمن» دور می شیم !!!
اما امروز به کجا رسیدیم !!!
هر کدوم از ماها صرف نظر از اینکه همه ما هموطنیم و اهل یک دیار و مرز و بوم بر علیه همیم !!!
از ما کوچیک کوچیکا گرفته که چشم دیدن موفقیت اطرافیانمونو نداریم و فقط سعی می کنیم اونا رو هر جور شده بکوبیم تا مقامات کشوری و دولتی و...
اصلا چرا باید ما این همه حزب و گروهک های کوچیک و بزرگ سیاسی داشته باشیم که همه فقط به جون هم بیفتن و سعی کنن همدیگرو بکوبن !!!
البته سعی ندارم تو این مطلب ببه مقامات دولتی و حزب ها و گروه های مختلف و دشمنی هاشون علیه هم بپردازم !!!
سعی دارم از طریق این نوشته حداقل تلاش کنم برای چند دقیقه هم شده بشینیم و با هم فکر کنیم که چرا ایرانی به اینجا رسیده که حتی توی یک دنیای مجازی وبلاگ هم دست از دشمنی ها و حسادت هاش بر نمی داره !!!
بهترفکرکنیم به تمدن ایرانی که سال هاست گوشه کتابخونه هر کدومه ما داره خاک می خوره !!!
چرا نباید چشم دیدن موفقیت همو داشته باشیم مگر نه اینکه موفقیت هر کدومه ما می تونه افتخاری باشه برای نام ایرانی !!!
حضرت محمد می گه اگه حتی با چشم خودت عمل زشت کسی رو شاهد بودی چشمتو ببند و از کنارش عبور کن
اصلا شما بگید دشمن و دشمنی که این روزا مثل یک وبا به جون ماها افتاده یعنی چی ؟
***
من تورا می فهمم
تو همه درک من از بازی رقـاصانی
که به رقـاصی خود شک دارند،
و من از تاریکی این رقـاصی
به دل ِ فاصله ها می پـیـچم!
تو نمی دانی،
شمع مـژگان تو روشنگر این تنهائیست . . . .
من تو را در شَـکم!!!
که در این روشنی و رقاصی
تو به روشنی من نزدیکی یا به رقاصی عشق؟!
من تو را می فهمم و تو را در شکم ...
منبع :مرجع عاشقانه های شعر معاصر
