افسانه مردانگی

 

همه نوع گدایی از مدل مبتدیش که با لباس کهنه و نگاهی مظلومانه بهت خیره می شن تا یک سکه 25 تومانی کف دستشون بزاری تا به کار گرفتن بچه های کوچیک و مظلوم برای ایجاد ترحم بیشتر در مخاطبان و مردم دیده بودم .اما هیچ وقت فکر نمی کردم فقر اقتصادی و بیکاری بلایی سر غیرت مردهامون میاره که کار به جایی  برسه که برای جلب ترحم مردم از وجود زن و بچشون استفاده کنن !

ساعت از 11 شب گذشته بود که داشتیم با خانواده به سمت خونه حرکت می کردیم که

یک مرد جوون که تقریبا 30 ساله به نظر می رسید با همسرش که یک چادر مشکی به سر داشت و تقریبا 26-25 ساله به همراه یک کودک  5-4 ساله که در گوشه ای از خیابون نشسته بودند توجهم را جلب کرد .

منم که احساسی، ماشینو نگه داشتم و پیاده به سمتشون به اونور خیابون رفتم .

اول یک مقداری مکث کردم تا شاید من اشتباه کرده باشم و اونا از فرط خستگی اونجا نشسته باشن که بعد از چند دقیقه ای با حضور یک ماشین در کنارشان و صحبت های ردوبدل شده متوجه شدم این مرد ادعا می کنه که جایی برای ماندن ندارن و ناچارن شب را در خیابان به سر کنن بالاخره این مکالمه ها میان اونها به پرداخت چند برگ 2000 تومانی از سوی اون راننده ماشین به پایان رسید .

هنوز چند قدمی به سمتشون نرفته بودم که یک ماشین دیگه کنارشون ایستاد و اونم بعد از شنیدن حرفهای مرد جوان مبلغی به آنها کمک کرد و رفت .

دستم یخ زده بود چون هوا خیلی سرد بود اما نمی دونم اون کودک چطور داشت تحمل می کرد .می گفت صاحبخونه بیرونشون کرده و پول ندارن جایی اجاره کنن اما لهجه غلیظ کردی اون نشون می داد که زمان زیادی در تهران نگذرونده فکر می کنم ظرف 15 تا 20 دقیقه حدود 40 تا 50 هزار تومانی به اونا کمک شد که حدالقل با اون می شه یک شبو در یه مسافرخونه به سر کرد اما اونا همچنان نشسته بودن و …

جمعه شب بازهم اونارو دیدم اما این بار یه ماشین پیکان پر از لات و لوت های امروزی تقاضای جالبی از مرد داشتن اونم اجاره زنش بود .

اینقدر مست بودنو و با صدای بلند تقاضا می کردن که نیازی به نزدیک شدن نبود. همه ماشینا با مکث کوتاهی تنها به مشاهده این صحنه اکتفا کردن و رفتن .

اما شنبه گذشته به خاطر اینکه امیر تعمیرگاه بود از آژانسی که در اون نزدیکی است استفاده کردم که راننده ماشین می گفت این طریقه جدید گدایی که مد شده و مردا برای گذران زندگی از حربه زن و کودکشون استفاده می کنن!اما به چه قیمتی .ما به کجا داریم می ریم …!

 

نوشته شده توسط آذر جزایری در چهارشنبه بیستم آذر 1387 ساعت 15:4 | لینک ثابت |

طعم تلخ بعضی حرفا ...

من برای قضاوت در مورد دیگری آمده ام ُ گناه از سرو رویم می بارد اما چون  فقط به مقابل می نگرم و گناهان خود را نمی بینم ُ می توانم در مورد دیگری به قضاوت بنشینم ..!!!

خیلی سخته تو زمستون غم بشینه روی برفها

می سوزونه گاهی قلب و طعم تلخ بعضی حرفا

                                                   ... کاش مجازات بدی داشت توی قانون بی وفایی ...

نوشته شده توسط آذر جزایری در جمعه هشتم آذر 1387 ساعت 16:56 | لینک ثابت |